به گزارش روابط عمومی و امور بین‌الملل سازمان بهزیستی کشور، در جریان سفر سید جواد حسینی به اصفهان و در محله “بوکان” تمبر «سلام محله» به‌عنوان نمادی از رویکرد محله‌محور و تقویت مشارکت‌های اجتماعی رونمایی شد.

 این آیین با هدف ترویج نگاه اجتماعی مبتنی بر ظرفیت‌های محلی و تأکید بر نقش محلات در پیشگیری از آسیب‌های اجتماعی برگزار شد و «سلام محله» به‌عنوان یکی از برنامه‌های محوری سازمان بهزیستی، جلوه‌ای رسمی و ماندگار در حافظه فرهنگی کشور یافت.

در این مراسم، سید جواد حسینی رئیس سازمان بهزیستی کشور با اشاره به اهمیت توسعه برنامه‌های اجتماع‌محور، اظهار کرد: رویکرد محله‌محور، بستر مناسبی برای افزایش سرمایه اجتماعی، شناسایی دقیق نیازها و توانمندسازی گروه‌های هدف فراهم و سازمان بهزیستی با جدیت این مسیر را در سطح کشور دنبال می‌کند.

وی تأکید کرد: طرح «سلام محله» نه یک برنامه رفاهی یا آموزشی صرف، بلکه سازوکار اجتماعی برای بازگرداندن کارکردهای از دست‌رفته محله و پیوند دوباره مدرسه با جامعه است. مدرسه را کانون اصلی این تحول و زیرساخت حکمرانی اجتماعی محله توصیف کرد.

وی افزود: در تاریخ اجتماعی ایران، محله واحد واقعی زندگی بود. جایی که همیاری، تعاون، حل اختلافات، انتقال تجربه و حمایت از آسیب‌دیدگان توسط خود جامعه انجام می‌شد اما با شهرنشینی شتابان و نهادی‌شدن بیش از حد رفاه محله از جامعه زنده به فضای سکونتی تبدیل و مسئولیت اجتماعی جمعی تضعیف شد.

محلات قوی مانع جلوگیری از بحران

حسینی با اشاره به پژوهش‌های سرمایه اجتماعی توضیح داد: جوامعی با روابط محلی قوی، اعتماد عمومی، سلامت روانی و نظم اجتماعی بالاتری دارند و بسیاری از مسائل پیش از تبدیل به بحران در سطح محله مهار می‌شوند.

وی افزود: راه‌حل پایدار نه در گسترش بی‌پایان دولت بلکه در فعال‌سازی ظرفیت‌های محلی است. دولت باید از ارائه‌دهنده مستقیم خدمات به تسهیل‌گر تولید اجتماعی خدمات تبدیل شود.

رئیس سازمان بهزیستی کشور مدرسه را تنها نهادی دانست که ویژگی‌های لازم برای نقطه اتصال جامعه را دارد و پایدار، فراگیر، مورد اعتماد، غیرسیاسی، بین‌نسلی و در همه محلات حاضر.

وی با استناد به سند تحول بنیادین آموزش و پرورش تأکید کرد: مدرسه باید کانون تحولات فرهنگی و اجتماعی محله باشد و مفهوم “مدرسه بدون دیوار” دقیقاً به معنای حذف مرز نهادی میان آموزش رسمی و زندگی واقعی است.

حسینی کارکردهای مدرسه در این الگو را چنین برشمرد: میدان تجربه زندگی اجتماعی و یادگیری هویتی، اخلاقی و مهارتی.جلوگیری از انزوای نسلی و تقویت همبستگی اجتماعی. شناسایی زودهنگام مسائل اجتماعی و پیشگیری به جای درمان. پیوند کودک با فرهنگ و زیست‌بوم محله و مشارکت مردم در تصمیم‌گیری‌های نزدیک به زندگی.

سلام محله تلاشی برای بازگرداندن کارکردهای محله

وی طرح “سلام محله” را ابزار اجرایی این تحول دانست و گفت: “سلام محله” تلاش برای ارائه خدمات بیشتر نیست بلکه بازگرداندن کارکردهای جامعه محلی است. مدرسه زیرساخت مکانی را فراهم می‌کند، نهادهای حمایتی پشتیبانی تخصصی می‌دهند و مردم و داوطلبان تولیدکننده خدمات می‌شوند. در نتیجه تربیت از نظری به تجربه زیسته تبدیل می‌شود، سرمایه اجتماعی بازسازی می‌گردد و نظارت طبیعی اجتماعی جایگزین مداخله اداری دیرهنگام خواهد شد.

حسینی خاطرنشان کرد: سلام محله یک برنامه رفاهی یا آموزشی نیست. این طرح سازوکار اجتماعی تحقق پیوند دوباره مدرسه و جامعه است. مدرسه از نهاد آموزشی منفک به زیرساخت حکمرانی اجتماعی محله تبدیل می‌شود و خدمات از ارائه اداری به تولید اجتماعی تغییر ماهیت می‌دهد؛ یعنی جامعه دوباره توان حل مسائل خود را بازمی‌یابد و دولت پشتیبان آن می‌شود.

وی در پایان گفت: این رویکرد هم‌راستا با سیاست‌های جدید حکمرانی اجتماعی در ایران است که بر محله‌محوری، مشارکت مردمی و پیشگیری اجتماعی تأکید دارد و می‌تواند الگویی برای سایر کشورها باشد.

source