به گزارش سلام نو، وجود مقادیری چربی در بافت کبد کاملا طبیعی است و بخشی از عملکرد عادی آن محسوب می‌شود. اما زمانی که میزان چربی ذخیره‌شده در کبد از حد طبیعی فراتر رود، به حالتی به نام «کبد چرب» یا «استئاتوز کبدی» وارد می‌شویم که می‌تواند به مرور زمان سلامت این عضو حیاتی را به خطر اندازد.

بر اساس تعاریف پزشکی، اگر چربی انباشته‌شده در کبد بین ۵ تا ۱۰ درصد وزن کل کبد را تشکیل دهد، به آن کبد چرب گفته می‌شود. این بیماری در مراحل اولیه معمولاً بدون علامت است و به همین دلیل به آن «بیماری خاموش» نیز اطلاق می‌شود. عدم تشخیص و درمان به موقع می‌تواند به التهاب کبد (استئاتوهپاتیت)، فیبروز، سیروز و حتی نارسایی کبدی منجر شود که شرایط بسیار جدی و تهدیدکننده حیات هستند.

کبد چرب به دو دسته اصلی تقسیم می‌شود: کبد چرب الکلی (AFLD) و کبد چرب غیرالکلی (NAFLD). کبد چرب الکلی همانطور که از نامش پیداست، در اثر مصرف بیش از حد الکل ایجاد می‌شود و با قطع مصرف الکل، امکان بهبود کامل آن وجود دارد. اما کبد چرب غیرالکلی (NAFLD) شایع‌ترین نوع این بیماری است و ارتباط مستقیمی با مصرف الکل ندارد.

کبد چرب غیرالکلی خود طیفی از بیماری‌ها را شامل می‌شود که از تجمع ساده چربی در کبد (استئاتوز) آغاز شده و می‌تواند به استئاتوهپاتیت غیرالکلی (NASH) پیشرفت کند. NASH که با التهاب و آسیب سلولی کبد همراه است، می‌تواند به فیبروز (زخم شدن کبد)، سیروز (اسکار شدید و دائمی کبد) و در نهایت نارسایی کبدی یا حتی سرطان کبد منجر شود.

عوامل خطر متعددی در بروز کبد چرب غیرالکلی نقش دارند. چاقی و اضافه وزن یکی از مهمترین این عوامل است. افراد چاق، به خصوص آنهایی که چاقی شکمی دارند، بیشتر در معرض ابتلا به این بیماری قرار می‌گیرند. دیابت نوع ۲ و مقاومت به انسولین نیز از عوامل خطر اصلی محسوب می‌شوند؛ چرا که این شرایط باعث افزایش سطح قند خون و چربی در بدن می‌شود.

کلسترول بالا، به ویژه تری‌گلیسیرید بالا، نیز می‌تواند به تجمع چربی در کبد کمک کند. سندرم متابولیک، که مجموعه‌ای از شرایط شامل چاقی شکمی، فشار خون بالا، قند خون بالا و سطح غیرطبیعی کلسترول است، به شدت با کبد چرب مرتبط است. برخی داروها، مانند کورتیکواستروئیدها و برخی داروهای ضد سرطان، نیز می‌توانند به عنوان عامل خطر عمل کنند.

عادات غذایی ناسالم، به ویژه مصرف بالای غذاهای فرآوری‌شده، نوشیدنی‌های شیرین، چربی‌های اشباع و ترانس، و فروکتوز زیاد، نقش کلیدی در توسعه کبد چرب دارند. کم‌تحرکی و سبک زندگی نشسته نیز با افزایش خطر چاقی و مقاومت به انسولین، به طور غیرمستقیم به این بیماری دامن می‌زند.

تشخیص کبد چرب معمولاً با معاینه فیزیکی، آزمایش خون و تصویربرداری انجام می‌شود. در آزمایش خون، ممکن است آنزیم‌های کبدی مانند ALT و AST بالا باشند که نشان‌دهنده آسیب کبدی است. سونوگرافی شکم یکی از روش‌های رایج و غیرتهاجمی برای تشخیص اولیه کبد چرب است که می‌تواند وجود چربی در کبد را نشان دهد.

در برخی موارد، پزشک ممکن است برای تأیید تشخیص و ارزیابی میزان آسیب کبدی، آزمایش‌های پیشرفته‌تری مانند الاستوگرافی (FibroScan) یا حتی نمونه‌برداری از کبد (بیوپسی) را تجویز کند. بیوپسی دقیق‌ترین روش برای ارزیابی میزان التهاب، فیبروز و نوع کبد چرب است.

درمان کبد چرب در بیشتر موارد بر تغییر سبک زندگی متمرکز است. کاهش وزن تدریجی و پایدار یکی از مؤثرترین راه‌ها برای بهبود کبد چرب است. حتی کاهش ۵ تا ۱۰ درصدی وزن بدن می‌تواند به طور قابل توجهی میزان چربی کبد را کاهش دهد و التهاب را بهبود بخشد.

رژیم غذایی سالم و متعادل نقش محوری در مدیریت کبد چرب دارد. توصیه می‌شود مصرف غذاهای فرآوری‌شده، قندهای ساده، چربی‌های اشباع و ترانس را به حداقل رسانده و به جای آن، میوه‌ها، سبزیجات، غلات کامل، پروتئین‌های بدون چربی و چربی‌های سالم (مانند روغن زیتون و آووکادو) را در برنامه غذایی خود بگنجانید. محدود کردن مصرف نوشیدنی‌های شیرین و آبمیوه‌های صنعتی نیز از اهمیت بالایی برخوردار است.

فعالیت بدنی منظم نیز برای بهبود کبد چرب ضروری است. حداقل ۱۵۰ دقیقه فعالیت ورزشی با شدت متوسط در هفته، مانند پیاده‌روی سریع، شنا یا دوچرخه‌سواری، می‌تواند به کاهش وزن، بهبود مقاومت به انسولین و کاهش چربی کبد کمک کند. ترک مصرف الکل برای مبتلایان به کبد چرب الکلی و حتی برای نوع غیرالکلی نیز توصیه می‌شود تا فشار بر کبد کمتر شود.

در برخی موارد، پزشک ممکن است داروهایی را برای کنترل عوامل خطر زمینه‌ای مانند دیابت، کلسترول بالا یا فشار خون تجویز کند. تحقیقات در زمینه داروهای اختصاصی برای درمان کبد چرب غیرالکلی در حال انجام است، اما در حال حاضر، تغییر سبک زندگی ستون اصلی درمان محسوب می‌شود.

پیشگیری از کبد چرب نیز به مانند درمان آن، بر پایه سبک زندگی سالم استوار است. حفظ وزن مناسب، داشتن رژیم غذایی متعادل و سرشار از فیبر، فعالیت بدنی منظم و پرهیز از مصرف بی‌رویه الکل، بهترین راهکارها برای محافظت از کبد در برابر این بیماری خاموش هستند. تشخیص زودهنگام و مدیریت صحیح می‌تواند از پیشرفت بیماری و بروز عوارض جدی جلوگیری کند و سلامت کبد را برای سالیان طولانی تضمین نماید.

source