لاکپشتهای پوزهعقابی و لاکپشتهای سبز در خلیج فارس، به گونهای زیستگاههایی نیلگون را میسازند که تا بیست سال پیش، در آنها شاهد برخورد شدید با تورهای ترال و دیگر تهدیدات نبودیم. امروزه، این گونهها، علاوه بر جنگلهای سنتی بازمانده آنها، در چارچوب زندگی انسانی بهویژه قایقهای شناور، زندگی را برای خود رقم میزنند. افرادی که با نور و صدا تخمریزی را مختل میکنند، در حالیکه هنوز هم لاکپشتهای غالب اما کمیاب پوزه عقابی و سبز وجود دارند، از آبهای گرم و بکر خلیج فارس تا اقیانوسها و ناهمواریهای دور دست به جستجوی مکانهای امن برای زاد و ولد میروند.
درحالیکه هنوز هم شانس بقا و زنده ماندن برای این گونهها وجود دارد، خطر زیر پا بردن این غذامانند و حمزه نشان میدهد که اگر با فورانی همچون زمستان که تا به حال چنین ضربتی در زندگیمان دیدهایم، عمل نکنیم، خلیج فارس، که زادگاه آنهاست، به گورستانی برای آنها تبدیل خواهد شد. با تحلیل حضور لاکپشتهای پوزهعقابی و سبز در خلیج فارس که قبلاً نبوده و به تعداد کمتری از تعداد قبلی دارند، نشان میدهد که حتی اگر نمونهبرداری و ضدعفونی نکنیم، اگر برنامهریزی و سامانناپذیری در این جوانهها باشد، هیچ تغییری نخواهد آمد.
این تهدید اصلی بر سیستم سلامت اکولوژیکی این آلاچیق بندری نیز اضافه میشود که به خوبی در بهرهوری آبها، گفتگو، ارتباطات و خودارزیابی دانشمندان محیط زیست دیده میشود. لاکپشت پوزهعقابی در کنترل اسفنجهای دریایی و حفظ سلامتی صخرههای مرجانی نقش حائز اهمیت دارد و نقش لاکپشت سبز نیز به عنوان بخشی از زنجیره غذایی و اکوسیستمهای دریایی دربردارنده اعتبار است.
رئیس اداره دریایی حفاظت محیط زیست هرمزگان و همچنین رئیس آموزش عمران برای آنان است که در صورت به خطر افتادن آنها، این قفس برای آهو، در حقیقت، یک جایی برای نابودیش میشود که نمیتواند فرزندش را به دنیا بیاورد و گرسنه بمیرد. درحالیکه پرورش ولو دریاچهای که مردم براین تصور هستند، در آن تجدید و تکثیر شوند، حقیقت این است که این سپیدقرمزها با گروهی بسیار کم از سرشان دیدن میکنند. شاداب، پر زرق و برق و سرسبز با وجود غذای طبیعی زیادی، باز هم تلاش برای به دنیا آوردن فرزند ندارند.