طرح نسخه نویسی الکترونیک: تعهد و چالشهای به دنبال
در سپتامبر سال جاری، محمدمهدی ناصحی، مدیر عامل سازمان بیمه سلامت ایران، در حاشیه آخرین وضعیت اجرای طرح نسخه نویسی الکترونیک صحبت کرد. بر اساس این گزارش، این طرح به طور کامل در کشور مستقر شده و نزدیک به ۹۸ درصد پزشکان اقدام به نسخه نویسی الکترونیکی کردهاند. تنها نقص احتمالی در این میان، با توجه به حال حاضر، پایتخت و مراکز استانهای بزرگ هستند. با این حال، سایر استانها طرح را اجرا کردهاند و با هیچ مشکل سخت افزاری و نرم افزاری مواجه نشدهاند. البته در تعطیلات نوروزی هم با کمترین مشکل نسخ الکترونیک صادر شده است.
در این میان، موضوع پرداخت فرانشیز ۱۰۰ درصد توسط افرادی که خارج از نظام ارجاع به پزشک مراجعه میکنند، بحث مهمی است. این طبق مصوبه دولت و قانون است، به شرطی که نظام ارجاع در کشور پیاده شده و ساختار پزشکی خانواده به طور جامع مستقر شود. اکنون، در صورت عدم اجرا این شرایط، خدمات تحت پوشش بیمه در این شرایط رایگان نیست.
واضح است که به تعهد به اجرای کامل این طرح، مفت بر می返د. درحال حاضر، هیچ محدودیتی در سال ۱۴۰۴ تا پیش از اجرای کامل نظام ارجاع و پزشکی خانواده برای دریافت خدمات تحت پوشش بیمه وجود ندارد. به غیر از این موضوع، خدمات تحت پوشش بیمه سلامت در جنبههای کمیت و کیفیت دارو و تشخیص افزایش پیدا کردهاند. اما برای افزایش چشمگیر خدمات، اعتبارات قانونی باید افزایش یابد.
این موضوع از اهمیت بیشتری برخوردار میشود چرا که تقریباً ۴۵ میلیون نفر از اقشار آسیبپذیر تحت پوشش بیمه سلامت هستند. و از این تعداد، حدود ۳۸ میلیون و ۲۰۰ هزار نفر بیمه شده فعال و حدود ۶ تا ۷ میلیون نفر غیرفعال هستند که تاریخ اعتبار آنها تمام شده و در زمان نیاز به خدمات درمانی بالقوه بیمه میشوند.
با این اوصاف، برخورد مناسب با صندوق بیماران خاص و صعب العلاج خیلی مهم است. به گفته ناصحی، صندوق بیماران خاص و صعب العلاج از زمان تأسیس تاکنون خدمات بسیار ارزشمندی را به بیماران ارائه داده است به طوری که در سال گذشته برای این بیماران بیش از ۸ هزار میلیارد تومان هزینه شده است. امیدواریم امسال ساماندهی بیشتری در بحث راهنماهای بالینی و پروتکلهای درمانی برای ارائه خدمات بهتر به این بیماران صورت گیرد.
فقط به اینجا نماند. حمایت از زوجهای نابارور یک سربار مالی بسیار سنگین است. بنابرِ این Statistics ناصحی، بیش از ۱۰۰ هزار نفر از زوجین نابارور در بیمه سلامت خدمات مورد نیاز خود را دریافت کردهاند. در این راستا، در حوزه تشخیصی و یا درمانی در بخشهای دولتی اکثر هزینهها برای درمان ناباروری پرداخت شده و در بخش خصوصی ۷۰ درصد تعرفه این بخش پوشش داده میشود، لذا توصیه میشود زوجین نابارور حتماً به مراکز تحت پوشش بیمه سلامت برای کاهش هزینهها مراجعه کنند.
این البته تنها نکتهها نیست. در این راستا، با این موضوع سر و کار داریم که آیا میتوانیم بر اساس شاخصهای بسیار بهتر، به بخشی از هزینههای غیر قابل پرداخت توسط Familie بسیاری از بیماران کمک رسانی کنیم؟ به طور مثال، موضوع درمان ناباروری یک جسم مادی نیست و فقط در معرض دیگری بیشتر موجود میباشد.
در چنین شرایطی، ضروری است که با تلاش مضاعف بتوانیم نواقص موجود در سیستم به مدد هوشمندتر، سوخت و سازهایی هرچه بیشتر در بخشی از سیستم اندازهگیری کنیم. در آیا در این راستا چالشهای ما کافی بر شد تا نارساییهای ما مخالف عدم همکاری با اینکه همه این سخنان را با با فرض تعامل بودهایم، ندارد.