در یک تحقیق جدید، نشان داده شده است که روزهداری متناوب طولانیمدت با کاهش سطح سروتونین در مغز، میل جنسی را در موشهای نر افزایش میدهد. این اثر، با کمبود تریپتوفان در رژیم غذایی مرتبط است که تولید سروتونین را کاهش میدهد. سروتونین بهعنوان یک انتقالدهنده عصبی، نقش مهاری در رفتار جنسی دارد. این یافتهها بهطور غیرمنتظره در فرایندهای زایمانی موشهای نر مسن که برای مدت طولانی روزهداری کرده بودند، مشاهده شدند.
تحقیق که در مجله Cell Metabolism منتشر شده است، نشان میدهد که افزایش میل جنسی در موشهای نر که حداقل ۶ ماه روزهداری متناوب داشتهاند، مشاهده شده است. اما در موشهایی که کمتر از ۶ هفته روزه گرفته بودند، چنین تأثیری مشاهده نشد. محققان دریافتند که در موشهای نر دارای میل جنسی بالا، سطح سروتونین بهطور غیرمعمولی پایین بود. این کاهش، به از بین رفتن مهارهای رفتاری معمول در این حیوانات منجر شد.
پژوهشگران معتقدند که کاهش سروتونین میتواند در انسان نیز بر میل جنسی تأثیر بگذارد. این امر با مشاهدات قبلی در مورد اثر داروهای ضدافسردگی از نوع SSRI که سطح سروتونین را افزایش میدهند و به کاهش میل جنسی منجر میشوند، همخوانی دارد. از این رو، کاهش سروتونین از طریق روزهداری ممکن است راهکاری بالقوه برای افزایش میل جنسی در افراد باشد.
تأثیر روزهداری بر میل جنسی در انسان از دیرباز مورد توجه بوده است. در حال حاضر، مطالعات کمی در مورد تأثیر روزهداری بر میل جنسی انسان انجام شده است، اما یافتههای این تحقیق میتواند مسیر جدیدی برای بررسی اثرات روزهداری بهعنوان یک رویکرد درمانی باز کند. کاهش میل جنسی در برخی افراد بهعنوان «اختلال میل جنسی کمفعال» شناخته میشود که بیشتر در افراد مسن دیده میشود. اگر تأثیرات مشابهی در انسانها تأیید شود، روزهداری متناوب میتواند بهعنوان یک روش درمانی غیر دارویی برای این اختلال در نظر گرفته شود.