ویروس آبله میمونی به عنوان تهدیدی جدی برای سلامت جهانی persists
در حال حاضر، ویروس آبله میمونی به عنوان یک تهدید جدی برای سلامت جهانی شناخته میشود. این ویروس، که پیشتر با نام “آبله میمونی” شناخته میشد، دارای علائمی است که میتواند موجب اختلال درسلامت فرد شود.
براساس گزارشهایLatest که از سازمان جهانی بهداشت منتشر شده است، علائم این بیماری شامل بثورات پوستی، تب، سردرد، درد عضلانی، کمردرد، ضعف عمومی و تورم غدد لنفاوی است. در برخی از موارد، شدت این بیماری میتواند به حدی برسد که خطرات جدی برای زندگی فرد به وجود آورد.
سازمان جهانی بهداشت هر دو سال یکبار این ویروس را یک وضعیت اضطراری بهداشت عمومی جهانی اعلام کرده است. در ماه اوت سال گذشته، این سازمان اعلام کرد که این ویروس هنوز به عنوان یک وضعیت اضطراری بهداشت عمومی جهانی شناخته میشود و این وضعیت برای جامعه بینالمللی همچنان نگرانی جدی به شمار میآید.
دبیرکل سازمان جهانی بهداشت، تدروس آدهانوم قبریسوس، در بیانیهای در شبکه اجتماعی “ایکس” اعلام کرد که کمیته اضطراری این سازمان در پی ارزیابی وضعیت کنونی، تصمیم به ادامه وضعیت اضطراری برای ویروس امپاکس گرفت. وی افزود که این تصمیم به دلیل افزایش تعداد موارد ابتلا، گسترش جغرافیایی بیماری، چالشهای عملیاتی در مقابله با شیوع آن و نیاز به ایجاد هماهنگی بیشتر بین کشورها و شرکای جهانی گرفته شده است.
آدهانوم قبریسوس از کشورهای آسیبدیده خواست تا تلاشهای خود را برای کنترل و مهار این بیماری تقویت کنند و به ویژه تاکید کرد که کشورهای مبتلا باید اقدامات پیشگیرانه و درمانی بیشتری را برای مقابله با این بیماری انجام دهند. وی همچنین از جامعه بینالمللی درخواست کرد تا با همکاری بیشتر، کمکهای پزشکی، درمانی و تحقیقاتی لازم را برای ریشهکنی این بیماری فراهم کنند.
ویروس آبله میمونی، که به طور عمده از طریق تماس فیزیکی نزدیک با فرد یا حیوان آلوده منتقل میشود، میتواند از طریق تماس با مواد آلوده نیز به انسان منتقل شود. انتقال این ویروس میتواند از طریق تماس با مایعات بدن، ضایعات پوستی یا حتی هوا نیز رخ دهد.
تاریخ شیوع ویروس امپاکس به ۱۹۷۰ برمیگردد و این بیماری از آن زمان در برخی کشورها گزارش شده است. در سالهای اخیر، این ویروس به دلیل شیوع در برخی مناطق آفریقا و مناطق دیگر، توجه جهانیان را جلب کرده است. با این حال، با توجه به گسترش این بیماری به کشورهای دیگر و افزایش تعداد موارد ابتلا، این وضعیت هنوز هم به عنوان یک تهدید جدی برای سلامت جهانی در نظر گرفته میشود.
یکی از چالشهای اصلی در مقابله با ویروس امپاکس، دشواری در شناسایی و جداسازی افراد آلوده است. علائم این بیماری در مراحل اولیه میتواند مشابه بسیاری از بیماریهای ویروسی دیگر باشد، که این امر شناسایی زودهنگام و اقدامات پیشگیرانه را پیچیدهتر میکند.
علاوه بر این، انتقال این ویروس به سرعت از فرد به فرد یا از حیوان به انسان، میتواند روند کنترل بیماری را به شدت دشوار کند. برخی کشورها نیز با مشکلات اقتصادی و بهداشتی در زمینه تأمین منابع لازم برای مبارزه با این بیماری روبهرو هستند.
در این راستا، آدهانوم قبریسوس از کشورهای عضو سازمان جهانی بهداشت خواست که با هماهنگی بیشتر، منابع پزشکی و درمانی را در اختیار کشورهای در معرض خطر قرار دهند و همچنین از تحقیقات علمی و توسعه واکسنها و درمانهای موثر برای مقابله با این بیماری حمایت کنند.
با توجه به خطرات جدی ویروس امپاکس و گسترش آن در کشورهای مختلف، سازمان جهانی بهداشت تاکید دارد که این بیماری همچنان تهدیدی جهانی برای سلامت بشر است و به هیچ وجه نباید آن را دستکم گرفت. این ویروس نه تنها به صورت فیزیکی بلکه به لحاظ روانی و اجتماعی نیز میتواند آسیبهای جدی وارد کند، به همین دلیل همکاریهای بینالمللی برای مهار آن از اهمیت ویژهای برخوردار است.