یک سایت دیگر با وردپرس فارسی



[در ویدئو] اولین تصویر از سیاهچاله مرکزی کهکشان راه شیری، Sagittarius A* EHT به تازگی از اولین تصویر از سیاهچاله مرکزی کهکشان ما به نام Sagittarius A* رونمایی کرده است. این هیولای نجومی با جرم 4 میلیون خورشیدی در فاصله 27000 سال از ما قرار دارد و قطر سایه آن معادل 15 برابر فاصله زمین و ماه است!
تئوری سیاهچاله به ما می گوید که گاهی اوقات آنها خود را با یک دیسک به شدت داغ از ماده احاطه می کنند و بنابراین از آن نقطه نظر تابش می کنند. اگر بتوانیم بگوییم باید بتوانیم نوعی سایه از افق رویداد یک سیاهچاله را مشاهده کنیم که تابش نمی کند، روی یک تصویر به اندازه کافی بزرگ شده و تفکیک شده که قرص برافزایش را نشان می دهد. این همان کاری است که اعضای همکاری EHT با سیاهچاله M87* و امروز با سیاهچاله عظیم راه شیری ما انجام داده اند که برای اولین بار تصویر آن را فاش می کنند.
حدود 3.5 میلیون سال پیش، سیاهچاله عظیم راه شیری به طور ناگهانی با ایجاد ابری از گاز حاوی جرمی معادل 100000 خورشیدی وارد فعالیت می شد. فوران کیهانی حاصل می‌توانست ماده کهکشانی را برای تقریباً یک میلیون سال روشن کند، ماده که به وضوح برای انسان‌نماهای آن زمان ، که برخی از آنها اجداد جنس Homo هستند، قبل از ناپدید شدن از دید، قابل مشاهده است.
بنابراین، انسان خردمند برای مدت طولانی، پیش از هر چیز، به وجود ستاره ای فشرده در کهکشان ما مشکوک نبود که تصویری افراطی از فیزیک فضا-زمان منحنی کشف شده بیش از یک قرن پیش توسط اینشتین ارائه دهد. و بنابراین ما در برابر ظرفیتی که اکنون به نووسفر ارائه می شود، نه تنها برای درک این فیزیک، بلکه همچنین برای تأمل در عمل با اولین تصویر از این سیاهچاله عظیم که به نظر می رسد در واقع پشت منبع رادیویی تعمید شده است، فکر می کنیم. Sgr A*، و امروز توسط نزدیک به 300 عضو تلسکوپ جهانی افق رویداد (EHT) که متعلق به کشورهای آفریقا، آسیا، اروپا، آمریکای جنوبی شمالی و جنوبی است برای ما آشکار شد.
این تصویر، با رنگ‌های کاذب، که در حوزه رادیویی گرفته شده است، از مشاهدات یک شبکه جهانی از تلسکوپ‌های رادیویی ، مانند آرایه میلی‌متری/زیر میلی‌متری آتاکاما بزرگ (آلما) در شیلی، که قدرت تفکیک آن به لطف ترکیب شده است، ممکن شده است. برای توسعه تداخل سنجی پایه بسیار طولانی (یا VLBI برای تداخل سنجی خط پایه بسیار طولانی ). بنابراین، اخترفیزیکدانان رادیو تلسکوپ مجازی به اندازه زمین را در اختیار اخترفیزیکدانان قرار داد که اگر در محدوده مرئی عمل کند، می تواند تصویر واضحی از یک دونات روی سطح ماه ایجاد کند.
این تصویر آرایه میلی‌متری/زیر میلی‌متری بزرگ آتاکاما (آلما) را نشان می‌دهد که به کهکشان راه شیری خیره شده است و همچنین مکان سیاه‌چاله‌ی ابرپرجرم در مرکز کهکشان Sagittarius A* را نشان می‌دهد. تصویر Sagittarius A* که توسط تلسکوپ افق رویداد (EHT) گرفته شده است در قسمت داخلی برجسته شده است. آلما که در صحرای آتاکاما در شیلی واقع شده است، حساس ترین رصدخانه در بین تمام رصدخانه های شبکه EHT است. ESO از طرف کشورهای عضو اروپایی خود مالک Alma است. © ESO، خوزه فرانسیسکو سالگادو (josefrancisco.org)، همکاری EHT
همانطور که Futura در مقاله قبلی زیر توضیح داد، EHT قبلاً امکان به دست آوردن تصویری از سیاهچاله عظیم کهکشان بیضوی غول پیکر M87 را فراهم کرده بود، که به ویژه به دلیل فواره های ماده نسبیتی خود به دلیل تجمع عظیم ماده شناخته شده است. سیاهچاله مرکزی کهکشان راه شیری در یک کهکشان مارپیچی قرار دارد و فعالیت بسیار کمتری دارد. با این حال، ما انتظار داشتیم مشاهدات قابل مقایسه ای با اهداف مشابه انجام دهیم، به ویژه برای تقویت شواهد وجود سیاهچاله های واقعی و داشتن آزمایشگاهی برای آزمایش جایگزین های نظریه نسبیت عام انیشتین، و به طور کلی تر، شاید برخی از نظریه های ماده تاریک . و گرانش کوانتومی
بنابراین، همه چیزهایی که قبلاً در این مقاله توضیح دادیم و همچنین محتوای ویدیوهایی که ارائه می دهد، برای درک جزئیات آنچه محققان EHT در کنفرانس زنده ای که می تواند در YouTube دنبال شود توضیح داده اند مرتبط است. ما همچنین در حال حاضر بیانیه های مطبوعاتی زیادی را به همراه آن داریم، مانند آنچه از رصدخانه جنوبی اروپا ( ESO ) یا مقاله ای در مجله CNRS .
اخترفیزیکدانان به طور خاص برای ما توضیح می دهند که جرم سیاهچاله که از تعیین اندازه سایه سیاهچاله استنتاج می شود، که ما فرض می کنیم در مبدأ Sgr A * است، کاملاً با آن چیزی که برای بیست سال استنتاج شده است سازگار است. مطالعه حرکات ستارگان خاص نزدیک به آن با استفاده از قوانین نسبیت عام انیشتین (این تصمیم در پس اعطای جایزه نوبل فیزیک به آندریا قز و راینهارد گنزل بوده است).
این توالی ویدیویی را تماشا کنید که روی سیاهچاله (Sgr A*) در مرکز کهکشان ما زوم می کند. پس از مروری بر کهکشان راه شیری، به ابرهای متراکم گاز و غبار در مرکز کهکشان خود شیرجه می‌زنیم. ستارگان موجود در آن توسط تلسکوپ بسیار بزرگ ESO و تداخل سنج تلسکوپ بسیار بزرگ ESO برای چندین دهه رصد شده اند، با کشش گرانشی عظیم سیاهچاله که مدار بزرگترین ستاره های نزدیک به او را منحرف کرده است. در نهایت به Sgr A* می رسیم که اولین تصویر از آن به دست آمده است. سیاهچاله را یک ناحیه مرکزی تاریک به نام سایه نشان می دهد که توسط حلقه ای از گاز و غبار نورانی احاطه شده است. مشاهدات مختلف مورد استفاده در اینجا در زمان‌های مختلف، توسط تیم‌های مختلف و با امکانات مختلف گرفته شده‌اند و برای اهداف زوم در کنار هم قرار گرفته‌اند. این تصاویر از طول موج های مرئی اولیه تا مادون قرمز را در بر می گیرند و آخرین تصویر در طول موج های رادیویی گرفته می شود. © ESO، L. Calçada، N. Risinger (skysurvey.org)، DSS، Vista، VVV Survey/D. Minniti DSS، Nogueras-Lara و همکاران، Schoedel، NACO، Gravity Collaboration، EHT Collaboration (موسیقی: Azul Cobalto)
کنفرانس 12 می 2022 به صورت زنده. © رصدخانه جنوبی اروپا (ESO)
جفری باور، رهبر فعلی همکاری EHT در بیانیه ESO از موسسه اخترشناسی و اخترفیزیک ، آکادمی سینیکا، تایپه، گفت: " ما از اینکه اندازه حلقه چقدر با پیش بینی های نظریه نسبیت عام اینشتین مطابقت دارد شگفت زده شدیم ." این مشاهدات بی‌سابقه به طرز چشمگیری درک ما را از آنچه در مرکز کهکشان ما اتفاق می‌افتد بهبود بخشیده است و بینش جدیدی در مورد نحوه تعامل این سیاه‌چاله‌های غول‌پیکر با محیط اطراف خود ارائه می‌دهد. »
این بیانیه مطبوعاتی همچنین حاوی توضیحی در مورد این است که چرا بر خلاف مورد سیاهچاله M87*، همانطور که Futura در مقاله قبلی توضیح داد، نمی توان تصویر Sgr A* را به همان سرعتی که تصور می شد تشکیل داد. گاز نزدیک سیاهچاله ها با همان سرعت – تقریباً به سرعت نور – در اطراف Sgr A* و M87* حرکت می کند. اما در حالی که این گاز روزها یا حتی هفته ها طول می کشد تا به دور M87* بزرگ بچرخد، فقط چند دقیقه طول می کشد تا این کار در اطراف Sgr A* بسیار کوچکتر انجام شود. Chi-kwan (CK) Chan از رصدخانه Steward می گوید: این بدان معناست که روشنایی و پیکربندی گاز در اطراف Sgr A* به سرعت در حال تغییر بود، زیرا همکاری EHT آن را مشاهده کرد – بسیار شبیه به تلاش برای گرفتن عکس واضح از یک توله سگ در حال تعقیب دم . ، گروه نجوم و موسسه علوم داده در دانشگاه آریزونا (ایالات متحده آمریکا).
بنابراین، توسعه تکنیک‌های پردازش تصویر مناسب و استفاده از آن‌ها علاوه بر آن، مانند مورد M87*، برای محاسبات تخصصی انجام شده با ابررایانه‌ها و امکان مقایسه با سیاه‌چاله‌های شبیه‌سازی‌شده نیز در این ماشین‌ها ضروری بود.
در پایان، نظریه نسبیت عام و نظریه سیاهچاله ها که از آن استنتاج می شود، حتی اگر حرف آخر هنوز گفته نشده باشد، تقویت می شود. می توانید مقالات فنی را که بصورت آنلاین در دسترس رایگان در مورد این موضوع قرار داده شده اند در زیر مشاهده کنید.
همانطور که Futura توضیح داده بود، در واقع این ژان پیر لومینه بود که اولین کسی بود که ظاهری را در رایانه مدلسازی کرد که یک سیاهچاله می توانست توسط یک قرص برافزایشی داغ احاطه شده باشد و او به تازگی اولین نظرات خود را در مورد تصویر Sgr A انجام داده است. *، نظراتی که می گیریم.
مقایسه اندازه دو سیاهچاله که توسط تلسکوپ افق رویداد (EHT) تصویر شده است: M87*، در قلب کهکشان مسیه 87، و Sagittarius A* (Sgr A*)، در مرکز کهکشان راه شیری. این تصویر مقیاس Sgr A* را نسبت به M87* و دیگر عناصر منظومه شمسی مانند مدارهای پلوتون و عطارد نشان می دهد. قطر خورشید و موقعیت فعلی فضاپیمای وویجر 1 ، دورترین فضاپیما از زمین نیز نمایش داده می شود. M87* که در فاصله 55 میلیون سال نوری از ما قرار دارد، یکی از بزرگترین سیاهچاله های شناخته شده است. در حالی که Sgr A* که در فاصله 27000 سال نوری از ما قرار دارد، جرمی در حدود چهار میلیون برابر خورشید دارد، وزن M87* ششصد برابر این رقم است. به دلیل فاصله نسبی آنها از زمین، به نظر می رسد اندازه دو سیاهچاله در آسمان یکسان باشد. © همکاری EHT (Lia Medeiros، xkcd)
در اینجا نظرات ژان پیر لومینه آمده است:
1/ این یک اعلان هیجان انگیز نیست، تا جایی که تصویر بسیار شبیه به تصویری است که قبلاً در سال 2019 با M87* بدست آمده بود، اگرچه در مقیاس های جرم و اندازه بسیار متفاوت (SgrA* 1500 برابر جرم کمتر، بنابراین کوچکتر از M87 است. *). این امر از یک طرف تأیید می کند (اما برعکس بسیار شگفت آور بود!) که قوانین نسبیت عام به درستی محیط سیاهچاله ها را مستقل از اندازه آنها توصیف می کند (بدیهی است که من در مورد سیاهچاله های اخترفیزیکی صحبت می کنم، نه ریز سیاهچاله های فرضی. اولیه که می تواند با اثر کوانتومی تبخیر شود). و حتی بیشتر از آن چیزی که من در پایان مقاله 1979 خود نوشتم و شبیه سازی های عددی خود را به پایان رساندم: "شکل های 9-11 برای تعداد زیادی از موقعیت های سیاهچاله معتبر هستند، یعنی سیاهچاله هایی با هر ماده برافزایش جرم به اندازه کافی در زیر ادینگتون. حد. بنابراین تصویر ما می تواند نشان دهنده بسیاری از منابع نسبتا ضعیف باشد. »
نرخ برافزایش (جرم گاز جذب شده در واحد زمان) SgrA* در واقع بسیار کم است، بسیار پایین تر از حداکثر نرخ ( حد ادینگتون )، که برای M87* نیز وجود داشت.
2/ بر خلاف آنچه که برخی امیدوار بودند، هیچ ویدیو یا فاصله زمانی وجود ندارد: برای این کار حداقل باید منتظر نتایج دومین کمپین رصدی باشیم که در مارس 2022 انجام شد، یعنی نه قبل از سال 2024 .
شبیه سازی عددی بر اساس محاسبات نسبیت عام از ظاهر یک سیاهچاله احاطه شده توسط یک قرص برافزایشی داغ. این فیلم توسط ژان آلن مارک، اخترفیزیکدان در سال 1991 ساخته شد. گزیده ای از مستند "Infiniment Curved". برای به دست آوردن ترجمه فرانسوی نسبتاً دقیق، روی مستطیل سفید در پایین سمت راست کلیک کنید. سپس باید زیرنویس انگلیسی ظاهر شود. سپس روی مهره سمت راست مستطیل، سپس بر روی “Subtitles” و در نهایت بر روی “Translate automatically” کلیک کنید. "فرانسوی" را انتخاب کنید. © نویسندگان: Laure Delesalle، Marc Lachieze-Rey، Jean Pierre Luminet. کارگردان: Laure Delesalle. تولید: CNRS-Arte، فرانسه (1994)
3/ سیستم حتی بیشتر از M87* از جلو دیده می شود (یعنی زاویه دید قطبی، تقریباً 90 درجه بالاتر از صفحه دیسک. بنابراین تصویر حتی بیشتر از تصویر سیاه و سفیدی است که من با آن نهایی کرده بودم. دست با شیب به سختی 10 درجه بالاتر از صفحه دیسک (متاسفانه برای غرور کوچک من!) به همین دلیل است که اثر داپلر ، یعنی تقویت قابل توجه شار نوری ظاهری در سمتی که گاز داغ است. از دیسک برافزایشی به ناظر دور نزدیک می شود، ناپدید می شود. مونتاژ تصاویر زیر که به تازگی ساخته ام این را به خوبی نشان می دهد در ردیف بالا، بازسازی تصویر SgrA* در سمت راست و M87* در سمت چپ در ردیف پایین، شبیه سازی در سال 1989 با ژان آلن مارک با زاویه دید 65 درجه در سمت چپ و 90 درجه به سمت راست انجام شد.
4/ تفاوت اصلی مربوط به نقاط داغ است. من استنباط می کنم که نقطه داغ بزرگ روی دیسک M87* به دلیل اثر داپلر (شباهت قابل توجه با شبیه سازی دیجیتالی که در زیر قرار داده ام) است و نه به دلیل نوسانات درخشندگی دیسک (که در مقیاس M87 بسیار پایدار است. *). از طرف دیگر، سه نقطه داغ دیسک SgrA* نمی توانند از اثر داپلر همانطور که در بالا توضیح داده شد حاصل شوند (و در واقع در شبیه سازی عددی ظاهر نمی شوند)، آنها به دلیل تلاطم ذاتی دیسک هستند (گرمای حباب ها، میدان مغناطیسی و غیره) که بدیهی است در آن زمان به دلیل کمبود منابع کامپیوتری مدل سازی نکرده بودیم .
در ردیف بالا، بازسازی تصویر SgrA* در سمت راست و M87* در سمت چپ. در ردیف پایین، شبیه‌سازی‌هایی که در سال 1989 با ژان آلن مارک با زاویه دید 65 درجه در سمت چپ و 90 درجه در سمت راست انجام شد. © Luminet، ESO
به یاد داریم که روز چهارشنبه 10 آوریل 2019، ساعت 3 بعد از ظهر در فرانسه، تیم بین‌المللی تلسکوپ افق رویداد (EHT) به سرپرستی شپ دولمن، محقق مرکز اخترفیزیک هاروارد-اسمیتسونیان، با انتشار تصویر برجسته‌ای از سیاه‌چاله‌ی ابرپرجرم مشکوک M87*، خبرهای جهانی را منتشر کرد . این کهکشان در مرکز کهکشان بیضوی بزرگ M87 قرار دارد که در فاصله 53 میلیون سال نوری از کهکشان راه شیری قرار دارد.
ما همچنین انتظار داشتیم تصویری از سیاهچاله‌ای که به همان اندازه تصور می‌شود کلان جرم در قلب کهکشان ما وجود دارد را ببینیم. با جرم های 4.3 میلیون و 6 تا 7 میلیارد خورشیدی (M87*)، نظریه نسبیت عام برای این ستارگان اندازه افق رویداد را به ترتیب 12 میلیون و 36 میلیارد کیلومتر پیش بینی می کند. با در نظر گرفتن فواصل تا زمین، این اجرام فشرده قطرهای ظاهری نزدیکی دارند که به اندازه قطر سیب یا توپ گلف مشاهده شده از زمین در سطح ماه است.
ژان پیر لومینه، مدیر تحقیقات CNRS و فرانسوا کومب، استاد کالج دو فرانس، با ما در مورد سیاهچاله‌ها، به ویژه سیاهچاله‌های بزرگ کهکشان‌هایی که پشت اختروش‌ها قرار دارند و بر تکامل کهکشان‌ها تأثیر می‌گذارند، صحبت می‌کنند. © بنیاد هوگو از کالج دو فرانس
بیایید به یاد بیاوریم که تنها چیزی که سیاهچاله را تعریف می کند، امکان شناسایی حدود یک سطح بسته مجازی است که منطقه ای از فضا-زمان را احاطه کرده است که نمی توان از آن فرار کرد بدون اینکه بتوان از سرعت نور فراتر رفت. منع می کند. وضعیت ماده و فضازمان در زیر این سطح در داخل سیاهچاله ناشناخته است و حتی اگر نظریه نسبیت به تنهایی حاکی از وقوع یک تکینگی در هسته سیاهچاله باشد که در آن انحنای فضا-زمان بی نهایت و چگالی ماده است. به همان اندازه (همانطور که جایزه نوبل فیزیک راجر پنروز نشان داد)، ما نمی دانیم. در واقع، قوانین مکانیک کوانتومی که هایزنبرگ و شرودینگر برای ما آشکار کردند و آنچه را که کف فضازمان نامیده می‌شود توصیف می‌کند، قویاً نشان می‌دهد که احتمالاً هیچ چیزی شبیه به این اتفاق نمی‌افتد.
در نهایت، ممکن است اجسامی که ما سیاهچاله ها را اشتباه می کنیم، در واقع ستاره هایی هستند که تقریباً به همان اندازه فشرده هستند، بنابراین از نظر اخترفیزیکی از بسیاری جهات مانند سیاهچاله ها رفتار می کنند، اما بدون افق رویداد واقعی. خود هاوکینگ تصور کرده بود . این می تواند توپ های ابر ریسمان، گراواستار و حتی کرم چاله باشد!
در 12 مه، ساعت 3 بعد از ظهر، تیم @ehtelescope نتیجه اصلی را در یک کنفرانس مطبوعاتی اعلام خواهد کرد. من نمی‌دانم چه چیزی قرار است نمایش داده شود، اما @ehtelescope این همان چیزی است که یک سیاه‌چاله را به نمایش گذاشت. آیا قرار است شاهد چیزی تاریخی باشیم؟ موضوع یادآوری؟؟؟؟ pic.twitter.com/cSafSfdkKu
متأسفانه، این چهارشنبه، 10 آوریل 2019، هیچ تصویری از سیاهچاله فوق العاده کهکشان راه شیری مرتبط با منبع رادیویی معروف Sagittarius A* (به اختصار Sgr A*) نشان داده نشد، زیرا داده های جمع آوری شده توسط شبکه بین المللی تلسکوپ‌های رادیویی که امکان دستیابی به ابزار مجازی تقریباً به اندازه زمین برای دستیابی به قدرت تفکیک لازم برای مشاهدات را فراهم می‌کردند، پردازش آنها دشوارتر از حد انتظار بود. با این حال، محققان همکاری EHT به گرفتن داده های جدید و بهبود پردازش آنها ادامه دادند.
بنابراین نیازی به گفتن نیست که بیش از یک هفته است که تنش به دنبال اعلامیه ای که اخبار مربوط به Sgr A* را به ما نوید می دهد افزایش یافته است.
این بیانیه مشترک رصدخانه جنوبی اروپا ( ESO ) و تلسکوپ افق رویداد (EHT) بود که در آن توضیح داد که در 12 می 2022، به لطف دهکده جهانی و WWW ، کنفرانسی به صورت آنلاین در این موضوع برگزار خواهد شد که می‌توانیم آن را به صورت زنده دنبال کنیم. از ساعت 15:00 در فرانسه. ssssssss
چگونه محققان تلسکوپ 30 متری IRAM اولین تصویر از یک سیاهچاله را در سال 2017 ثبت کردند. برای ترجمه فرانسوی نسبتاً دقیق، روی مستطیل سفید در پایین سمت راست کلیک کنید. سپس باید زیرنویس انگلیسی ظاهر شود. سپس روی مهره سمت راست مستطیل، سپس بر روی “Subtitles” و در نهایت بر روی “Translate automatically” کلیک کنید. "فرانسوی" را انتخاب کنید. © IRAM
به عنوان مقدمه ای برای این کنفرانس و برای تصور محتوای آن، اجازه دهید آنچه را که شپ دولمن در سال 2019 به خبرگزاری فرانسه توضیح داد، یادآوری کنیم : «سال ها به مردم می گفتم که می خواهیم تصویر یک سیاهچاله را به دست آوریم و آنها به من گفتند که وقتی او را می دیدند من را باور می کردند. جامعه علمی درجه ای از شک و تردید را ابراز کرد که طبیعی است . او ادامه می‌دهد، وقتی در نهایت مدرک را به دست می‌آورید، وقتی به چنین پیشرفتی دست می‌یابید، واقعاً از تولد یک زمینه تحقیقاتی جدید احساس رضایت می‌کنید . ما اکنون در عصر تصویربرداری با دقت بالا از سیاهچاله ها هستیم. ما می توانیم برای اولین بار نقشه های فضا-زمان بسازیم . به گفته این اخترفیزیکدان، بهتر است در آن زمان، همکارانش در حال کار برای تولید یک ویدیو از کوه های داده های ثبت شده بودند. شپ دولمن گفت: «تا پایان دهه آینده، ما فیلم‌هایی با کیفیت بالا و بلادرنگ از سیاه‌چاله‌ها می‌سازیم که نه تنها ظاهر سیاهچاله‌ها، بلکه رفتار آنها را در صحنه کیهانی آشکار می‌کند».
او همچنین توضیح داد که دقیقاً به دلیل تجمع بسیار پویا و متلاطم ماده در سیاهچاله مرکزی کهکشان راه شیری است که ما هنوز تصویری از Sgr A* نداشتیم. اما این دقیقاً به این معنی است که باید تصاویری به دست آورد که تکامل واضحی را در طول زمان نشان دهد. حدود یک ماه طول می کشد تا ماده در اطراف M87* گردش کند. اما برای Sagittarius A* فقط نیم ساعت طول می کشد. در یک شب رصدی، Sgr A* می‌تواند جلوی ما تغییر کند، او همچنین توضیح داد: ممکن است یک فیلم نسبتاً خام بسازیم. در حالت ایده‌آل، تلسکوپ‌های بیشتری، چه در زمین یا در مدار زمین، برای افزایش وضوح مورد نیاز است. اما ما این را به مرور زمان اصلاح خواهیم کرد. شاید مثل اولین فیلم های سینما باشد.»
در نهایت، به یاد داشته باشید که ژان پیر لومینه، اخترفیزیکدان و کیهان شناس فرانسوی بود، همانطور که در موارد متعدد و با جزئیات زیادی در مورد نسخه های فرانسوی و انگلیسی وبلاگی که Futura در دسترس او قرار داد، توضیح داد که اولین وبلاگ در اواخر دهه 1970 بود. برای محاسبه روی کامپیوتر ظاهر بصری یک سیاهچاله احاطه شده توسط یک دیسک برافزایش. او سپس با همکارش ژان آلن مارک شبیه‌سازی‌هایی انجام داد که ظاهر چنین جسمی را از چندین زاویه نشان می‌داد و بنابراین می‌توانیم فکر کنیم که می‌توانیم بین M87* و Sgr A* مقایسه کنیم که نباید خود را تحت همان جهت گیری در چشم نووسفر.
بنابراین اعضای همکاری EHT می توانند فردا ما را با تصاویر نفس گیر Sgr A* غافلگیر کنند. همچنین می‌توانیم به‌طور منطقی انتظار محدودیت‌های جدیدی در فیزیک جدید داشته باشیم که می‌تواند جایگزین نظریه نسبیت انیشتین شود و البته وجود یا نبودن یک افق رویداد.
ما می توانیم جرم سیاهچاله M87* را با مطالعه حرکات ستارگان در اطراف آن تخمین بزنیم. حل معادلات انیشتین با جرم M87* نشان دهنده یک تصویر و اندازه معین برای سایه افق رویداد سیاهچاله است. همانطور که در این ویدیو توضیح داده شده است، تئوری های جایگزین گرانش به علاوه انواع عجیب و غریب بارهای الکتریکی شامل تصاویر مختلف با اندازه افق رویداد کوچکتر است. بنابراین EHT آزمایش تئوری های جدید گرانش و وجود سیاهچاله های عجیب و غریب را ممکن می سازد. برای به دست آوردن ترجمه فرانسوی نسبتاً دقیق، روی مستطیل سفید در پایین سمت راست کلیک کنید. سپس باید زیرنویس انگلیسی ظاهر شود. سپس روی مهره سمت راست مستطیل، سپس بر روی “Subtitles” و در نهایت بر روی “Translate automatically” کلیک کنید. "فرانسوی" را انتخاب کنید. © BlackHoleCam
نظریه نسبیت عام اینشتین در واقع تنها نظریه ممکن سازگار با نظریه نسبیت محدود و مبتنی بر امکان انحنای فضا-زمان نیست. معادلات متفاوتی که در موقعیت‌های خاص به معادلات انیشتین تقلیل می‌یابند، همانطور که برای معادلات نیوتن که موارد حدی از معادلات انیشتین هستند، در واقع برای بیش از 50 سال مانند نظریه‌های تانسور معروف – اسکالر مورد بررسی و مطالعه قرار می‌گیرند.
باطل کردن نظریه انیشتین به نفع این گونه ها می تواند کلیدهایی برای حل معماهای مربوط به ماده تاریک و انرژی تاریک به ما بدهد. برعکس، تصور می‌شود که سیاه‌چاله‌های پرجرم دارای یک هندسه فضا-زمان بیرونی هستند که شبیه به یک سیاهچاله چرخان کر است . این حاکی از حرکات بسیار دقیق ماده و مسیرهایی است که به همان اندازه برای پرتوهای نوری که توسط ماده گرم شده یک قرص برافزایشی در اطراف سیاهچاله های خاص تولید می شوند دقیق هستند.
اگر توافق بین پیش‌بینی‌های نظریه انیشتین برای سیاه‌چاله کر و مشاهدات جدید انجام شده توسط اعضای همکاری EHT به اندازه کافی خوب باشد، می‌تواند به رد جایگزین‌های عجیب و غریب و نسبتاً غیرقابل قبول برای نظریه سیاه‌چاله‌ها منجر شود. .
با مراجعه به ویدیوی زیر که قبلاً در مورد آن صحبت شده است، می توان ایده ای در مورد اینکه چگونه مشاهدات Sgr A* می تواند منجر به کاوش در نظریه های جایگزین برای نظریه انیشتین و حل معادلات آنها شود که جایگزین هایی برای نظریه نسبیت عام انیشتین را توصیف می کند. این آزمایشات با EHT انجام شد، اما برای M87*.
برای تازه کردن حافظه خود در مورد شبکه جهانی تلسکوپ های رادیویی EHT و آنچه که می تواند برای آنچه سایه سیاه چاله نامیده می شود مشاهده کند، ویدیوی زیر را ببینید.
ارائه طولانی از کشف انجام شده با تلسکوپ افق رویداد در سال 2019. برای به دست آوردن ترجمه ای نسبتاً وفادار به زبان فرانسوی، روی مستطیل سفید در پایین سمت راست کلیک کنید. سپس باید زیرنویس انگلیسی ظاهر شود. سپس روی مهره سمت راست مستطیل، سپس بر روی “Subtitles” و در نهایت بر روی “Translate automatically” کلیک کنید. "فرانسوی" را انتخاب کنید. © رصدخانه جنوبی اروپا (ESO)
آیا می دانستید که از طریق اشتراک های ما می توانید بدون تبلیغات به Futura دسترسی داشته باشید؟
در حال حاضر، می توانید این مزیت را با پیشنهاد ویژه ما کشف کنید: مشترک اشتراک " من در زندگی Futura شرکت می کنم" (برای حداقل مدت 3 ماه) و Mag Futura را در خانه دریافت کنید* (به ارزش 19 یورو) !
*Mag Futura بعد از سومین ماه ثبت نام ارسال می شود.
!
از ثبت نام شما سپاسگزاریم.
خوشحالم که شما را در جمع خوانندگان ما دارم!
اولین تصویر از یک سیاهچاله بسیار پرجرم: نظرات اورلین باراو
source

جهان خبری
اتومبیل خبری
فرهنگی خبری
سرگرمی خبری
ورزشی خبری
اقتصادی خبری
تکنولوژی خبری
سلامتی خبری

ورزشی خبری
فرهنگی خبری
اقتصادی خبری
 
یک سایت دیگر با وردپرس فارسی
Proudly powered by WordPress | Theme: Newsup by Themeansar.

source

توسط salamatikhabari