تلاش برای رفع بوی بد بدن چه در زنان و چه مردان مهم است. اغلب از سوی آقایان، شکایاتی مبنی بر اینکه بوی بد بدن، آنها را آزار می‌دهد، بارها شنیده‌ایم. این بوی نامطبوع، به‌ویژه وقتی احساس می‌شود که یک تمرین ورزشی یا یک فعالیت بدنی سنگین را به اتمام رسانده‌اید یا اوقاتی را در بیرون از خانه و در گرما سپری کرده‌اید.
در اکثر مواقع، بوی بدن مشکل‌ساز نیست و تنها با دوش گرفتن، به‌سرعت از بین می‌رود. در صورتی این موضوع باید جدی گرفته شود که بوی بد بدن، شدید است و یا بیشتر از حد معمول، عرق می‌کنید. این می‌تواند نشانه‌ای از یک بیماری باشد که نیاز به درمان دارد.
به طور معمول، راه‌های بسیاری برای رفع بوی بد بدن مردان وجود دارد که در این مقاله به بررسی هر یک از آنها و اینکه اصلاً چرا بدن، بوی بدی به خود می‌گیرد، اشاره می‌کنم. پس با من در ادامه این مقاله همراه باشید.
فهرست مطالب
بدن انسان قادر به تولید موادی است که حامل بو هستند. بسیاری از این مواد برای عملکرد مناسب بدن، از اهمیت بالایی برخوردارند. چنانچه این مواد حامل بو، بیش از حد بر روی پوست تجمع پیدا کنند، باعث ایجاد بوی نامطبوعی خواهند شد.
بوی نامطبوع معمولاً در دوران بلوغ به بیشترین میزان خود می‌رسد و آشکارتر می‌شود. این به دلیل آن است که هورمون‌ها و غدد عرق در این دوران فعال‌تر می‌شوند و به بالاترین حد خود می‌رسند. همچنین افرادی که به بیماری‌های خاص مانند دیابت مبتلا هستند یا دارای اضافه‌وزن هستند، بیشتر با این مشکل مواجه هستند.
شاید فکر کنید که بوی نامطبوع بدن، به دلیل بدبو بودن عرق است که این برخلاف واقعیت است. در واقع خود عرق به‌خودی‌خود کاملاً بی‌بو است. این بوی نامطبوع، ناشی از تکثیر سریع باکتری‌ها و تجزیه عرق به اسید، ایجاد می‌شود.
از این‌ رو، آن دسته از آقایانی که به هیپرهیدروزیس که همان تعریق بیش از حد است، مبتلا هستند، بیشتر مستعد ابتلا به بوی بد بدن هستند. بوی بد بدن در مردان معمولاً در مکان‌های زیر ایجاد می‌شود:
بوی بد زیربغل در مردان، از دوران بلوغ شروع می‌شود. هورمونی به نام آندروژن در این دوران افزایش می‌یابد، در نتیجه، شما بوی بد بدن را بیشتر احساس می‌کنید. این که چرا قبل از دوران بلوغ، خبری از بوی نامطبوع بدن نیست، به دلیل آن است که این‌طور هورمون‌ها تا قبل از دوران بلوغ، فعال نیستند و مشکلی را در بوی بدن در دوران کودکی ایجاد نمی‌کنند. این بوی بد در اثر این موارد بدتر می‌شود:
بدن شما، با دو نوع اصلی غدد تعریق به نام اکرین و آپوکرین پوشیده شده است. تعریق، یک عملکرد ضروری در بدن است که به ما کمک می‌کند تا خنک شویم. غدد اکرین، از جمله غددهایی است که بیشتر بدن را می‌پوشاند و هنگام فعال‌شدن، مستقیماً بر روی سطح پوست باز می‌شوند.
وقتی بدن گرم می‌شود، غدد اکرین، شروع به آزادکردن عرق می‌کند تا بدن را خنک کند. معمولاً تا وقتی که باکتری‌های روی پوست، شروع به تجزیه عرق نکنند، بوی بدی احساس نمی‌شود.
عواملی که بر روی ایجاد بوی عرق غدد اکرین تأثیر می‌گذارند، شامل برخی از غذاها و نوشیدنی‌هایی است که مصرف کرده‌اید. همچنین انواع خاصی از داروها، می‌توانند باعث ایجاد بوی عرق اکرین شوند.
به‌طورکلی، غدد عرق اکرین، عمدتاً در تنظیم دمای بدن از طریق تعریق نقش دارد و آن‌قدر با بوی بدن مرتبط نیستند. در خصوص غدد آپوکرین، این غدد در نواحی مانند کشاله ران و زیربغل که حاوی فولیکول‌های موی زیادی است، وجود دارند.
غدد آپوکرین به‌جای اینکه بر سطح پوست باز شود، وارد فولیکول مو می‌شود و سپس به سطح پوست باز می‌شوند. غدد آپوکرین ابتدا تحت شرایط خاص فعال می‌شوند و مایعی بی‌بو ترشح می‌کنند.
این مایع وقتی شروع به ایجاد بو می‌کند که باکتری‌های موجود روی پوست با آن تماس پیدا کند. غدد آپوکرین تا سن بلوغ شروع به کار نمی‌کنند، به همین دلیل است که قبل از آن، افراد متوجه بوی بد بدن نمی‌شوند.
همیشه بوی نامطبوع بدن، به دلیل وجود عملکرد باکتری‌ها بر روی پوست نیست. گاهی اوقات پیش‌آمده است که بوی بد بدن شما، عادی نیست و به‌نوعی آزاردهنده شده است. بوی شدید و تند، می‌تواند ناشی از بیماری و شرایط خاص باشد.
به عنوان مثال، افرادی که بیش از حد عرق می‌کنند، ممکن است به بیماری هیپرهیدروزیس مبتلا باشند. هیپرهیدروزیس، از بیماری‌های نادر به شمار می‌رود که معمولاً بدون علت خاصی اتفاق می‌افتد.
همچنین آن دسته از مردانی که به عفونت و یا پرکاری تیروئید مبتلا هستند، گرفتار هیپرهیدروزیس ثانویه می‌شوند. عوامل دیگر مانند استرس، برخی از داروها و مصرف الکل، می‌توانند موجب تعریق بیش از حد معمول شوند.
البته رژیم غذایی و نوع غذایی که می‌خورید هم بی‌تأثیر نیست. برخی از غذاها می‌توانند بر بوی بدن شما تأثیر بگذارند. برای مثال، تجزیه سیر و پیاز در بدن، باعث آزاد شدن ترکیبات گوگردمانند می‌شود که می‌توانند از طریق منافذ پوست شما پخش شوند. همچنین افرادی که به بیماری تری متیل آمینوریا مبتلا هستند، بعد از خوردن غذاهای دریایی، بوی ماهی می‌گیرند.
رعایت بهداشت فردی، با خلاص شدن از شر باکتری‌هایی که باعث ایجاد بو می‌شوند، به رفع بوی بد بدن کمک می‌کند. افرادی که بیش از حد عرق می‌کنند، باید روزی یک‌بار و بعد از ورزش، دوش بگیرند یا حمام کنند.
همچنین برای رفع بوی بد بدن، باید هر روز لباس تمیز بپوشند و بعد از ورزش، لباس خود را عوض کنند. علاوه بر رعایت بهداشت، افراد می‌توانند راه‌های دیگری را برای مبارزه با بوی بد زیربغل امتحان کنند. این شامل:
با وجود موهای زائد در زیربغل، باکتری‌ها فرصت بیشتری برای تجزیه عرق دارند، در نتیجه موجب افزایش بوی بد زیربغل می‌شوند. اصلاح موهای زائد زیربغل، تا حدود زیادی به کاهش بوی ناخوشایند آن کمک می‌کند. در واقع تمیز نگه‌داشتن ناحیه زیربغل، سبب کاهش رشد باکتری‌ها در سطح پوست می‌شود.
پیداکردن دئودورانت یا ضد تعریق مناسب  شما می‌تواند خسته‌کننده باشد، اما اگر انتخاب فعلی برای شما کار نمی‌کند، وقت آن رسیده است که آن را با نوع دیگری از دئودورانت جایگزین کنید. بهتر است برای یافتن دئودورانتی که به‌خوبی با بیوشیمی و نیازهای روزانه شما کار می‌کند، انتخاب کنید.
دئودورانت‌ها، به رفع بوی بد بدن کمک می‌کنند. به این صورت که غدد عرق را مسدود می‌کنند و به‌نوعی، به بدن می‌گوید که از عرق‌کردن خودداری کند. لازم نیست هر دئودورانت موجود در قفسه فروشگاه را امتحان کنید تا بلکه دئودورانت مناسب را پیدا کنید.
برای انتخاب یک دئودورانت مناسب، بهتر است قبل از اینکه آن را بخرید، به ترکیبات آن توجه کنید. ممکن است ترکیباتی در تهیه این دئودورانت به کار رفته باشد که شما به آن حساسیت دارید یا حتی ممکن است برای شما کار نکند.
پس اگر دئودورانتی، حاوی مواد فعال است، از خرید آن اجتناب کنید. البته این نوع اقدامات ساده، ممکن است برای افراد مبتلا به هایپرهیدروزیس کارساز نباشد. اگر تعریق بیش از حد باشد، حتی اگر فرد مرتباً شسته شود و از دئودورانت یا ضد تعریق استفاده کند، می‌تواند همچنان باعث بدبویی زیربغل شود.
اولین چیزی که پزشک برای رفع بوی بد زیربغل توصیه می‌کند، معمولاً یک ضد تعریق قوی است. گاهی اوقات، این‌ها ممکن است پوست را بسوزانند یا تحریک کنند. اگر این اتفاق افتاد، فرد باید به پزشک خود اطلاع دهد.
پوشیدن لباس‌های ساخته شده از پلی‌استر و یا مواد مصنوعی، می‌توانند بوی بد بدن را تشدید کنند. پوشیدن این نوع لباس‌ها، اجازه نفس‌کشیدن به پوست را نمی‌دهند و در نتیجه، محیطی را برای رشد باکتری‌ها فراهم می‌کنند.
نتایج حاصل از یک مطالعه تحقیقاتی نشان داد که لباس‌های فانتزی باشگاه بدنسازی و سایر پارچه‌های مصنوعی مانند پلی‌استر، محل رشد باکتری‌ها هستند. از این‌ رو توصیه می‌شود که برای رفع بوی بد بدن، از لباس‌هایی با الیاف طبیعی مانند پنبه، کتان یا پشم استفاده کنید. این نوع لباس‌ها، از ترکیب عرق با باکتری‌های سطح پوست جلوگیری می‌کنند و تا حد زیادی به رفع بوی بد بدن، کمک می‌کنند.
شستن به‌موقع لباس، می‌تواند به رفع بوی بد بدن کمک کند. همه لباس‌ها بعد از هر بار پوشیدن، نیازی به شستن ندارند، اما اگر به تعریق شدید گرفتار هستید، ممکن است نیاز به شستشوی مکرر داشته باشید.
پیراهن‌ها و سایر لباس‌هایی که زیربغل را لمس می‌کنند، باید بعد از هر بار پوشیدن شسته شوند. گاهی اوقات پوشیدن یک تیشرت آستین‌کوتاه یا تاپ در زیر لباس اصلی، زیربغل شما را می‌پوشاند.
این کار از پخش شدن عرق و باکتری به لباس‌های بیرونی جلوگیری می‌کند. دیگر مجبور نخواهید بود تا لباس‌هایی مانند پیراهن و یا ژاکت را، به دفعات زیاد بشویید.
معمولاً از تزریق سم بوتولینوم به‌عنوان بوتاکس یاد می‌شود. این به دلیل آن است که بوتاکس از سم بوتولینوم تولید می‌شود. بیشترین کاربرد بوتاکس، در جوان‌سازی پوست است. امروزه، پزشکان برای درمان تعریق بیش از حد، مقادیر کمی از بوتاکس را به زیربغل نیز تزریق می‌کنند تا به رفع بوی بد بدن کمک کند.
تزریق بوتاکس از طریق مسدودکردن یک ماده شیمیایی در بدن که موجب تحریک غدد عرق می‌شود، به توقف تعریق بیش از حد کمک می‌کند. برای اکثر افراد، برای مشاهده اثربخشی آن، 4 تا 5 روز طول می‌کشد و اثرات آن معمولاً حدود 4 تا 6 ماه باقی می‌ماند. البته برخی از افراد، تزریق بوتاکس را ممکن است دردناک بدانند و ترجیح می‌دهند روش‌های کم تهاجمی‌تر را انتخاب کنند.
اگر تعریق بیش از حد، کل بدن را تحت تأثیر قرار دهد و مشکلاتی را برای فرد ایجاد کند، پزشک ممکن است استفاده از داروهای آنتی کولینرژیک را برای رفع بوی بد بدن پیشنهاد کند.
اگرچه داروهای آنتی کولینرژیک، از تعریق افراد جلوگیری می‌کنند، اما برای ورزشکاران یا افرادی که در آب‌وهوای گرم زندگی می‌کنند، مناسب نیستند. عوارض جانبی رایجی که این داروها به دنبال دارند، عبارت است از:
ناف، محل تولید بسیاری از باکتری‌ها است، اما معمولاً هنگام شست‌وشو، نادیده گرفته می‌شود. ناف‌ها در اشکال و اندازه‌های مختلف هستند و مهم نیست که چگونه به نظر می‌رسند، در هر صورت ممکن است عفونی شوند.
بیشتر باکتری‌ها در این ناحیه بی‌ضرر هستند، اما می‌توانند تکثیر شوند و عفونت ایجاد کنند. برای اینکه بدانید چگونه می‌توان این مشکل را حل کرد، بهتر است ابتدا شما را با عوامل مؤثر بر ایجاد بوی بد ناف آشنا کنم.
این به شما کمک می‌کند تا با شناسایی علل ایجاد بوی نامطبوع در این ناحیه، راهکار موردنیاز برای رفع این مشکل را بیابید. عوامل مؤثر بر ایجاد بوی بد ناف عبارت است از:
علت اصلی بوی نامطبوع ناف، بهداشت ضعیف آن است. خودداری از تمیزکردن محل در هنگام دوش گرفتن یا حمام، می‌تواند باعث تجمع کثیفی، عرق، باکتری‌ها و سلول‌های مرده پوست شود. در نتیجه بوی بدی به آن ناحیه می‌بخشد.
البته ناگفته نماند که برای برخی، ممکن است حتی با شستن آن ناحیه، هنوز هم کثیف بودن و بدبو بودن آن احساس شود. این موضوع به‌خصوص برای آن‌هایی که در ناف خود، چین‌های عمیقی دارند، بیشتر دیده می‌شود. این چین‌ها می‌توانند مکان خوبی برای پنهان شدن و رشد باکتری‌ها باشند.
این نشان می‌دهد که ناف این‌گونه افراد، به مراقبت بیشتری نیاز دارد. برای رفع بوی بدن ناف که ناشی از آلوده شدن آن است، یک اسکراب روزانه ملایم با استفاده از صابون مخصوص بدن، می‌تواند تا حد زیادی به کاهش بوی ناخوشایند آن و در نتیجه رفع بوی بد بدن کمک کند.
گاهی وجود جسم خارجی در ناف مانند پرز لباس، می‌تواند دلیلی بر بوی بد ناف باشد. پرزهایی که به احتمال زیاد باعث ایجاد بوی بد می‌شوند، معمولاً از جنس پنبه هستند، زیرا رطوبت را جذب می‌کنند.
بنابراین اگر یک دسته پرز پنبه‌ای در ناف شما جمع شده باشد و بعد عرق کنید، تأثیر آن را به صورت بوی بد خواهید دید. اگر پارچه‌های نخی یا پارچه‌های دیگر مانند پلی‌استر که توانایی ایجاد بو دارند، زیاد می‌پوشید، بهتر است در بازرسی ناف خود کوشاتر باشید و اجازه جمع‌شدن به آن‌ها را در این ناحیه ندهید. این کار به از رفع بوی بد بدن شما کمک زیادی خواهد کرد.
نوعی قارچ به نام کاندیدا، همیشه روی پوست ما وجود دارد. معمولاً بی‌خطر است، اما در شرایط مناسب مانند زیستگاه گرم و مرطوبی که یک ناف فراهم می‌کند، می‌تواند به یک عفونت قارچی تبدیل شود.
به همین دلیل است که تمیزکردن مناسب و مداوم ناف به‌خصوص در چین‌های پوست، بسیار مهم است. برخی از بیماری‌ها همچنین افراد را در معرض ابتلا به عفونت قرار می‌دهند.
افراد مبتلا به دیابت، مخصوصاً اگر قند خون آن‌ها به‌خوبی کنترل نشده باشد و یا افراد مبتلا به بیماری‌های خودایمنی، می‌توانند بیشتر مستعد ابتلا به عفونت‌های قارچی باشند. از آنجایی که مقابله با عفونت برای سیستم ایمنی بدن سخت‌تر است، می‌تواند بر بوی ناف تأثیر بگذارد. اگر علاوه بر بو، بثورات پوستی در ناحیه ناف وجود داشته باشد و باعث خارش، سوزش به همراه ترشح مواد چرکی شود، افزایش بوی بد در ناف را به دنبال دارد.
کیست‌ها، توده‌های چرکی هستند که می‌توانند در هر جایی از بدن، از جمله ناف، ظاهر شوند. از انواع کیست‌هایی که در این ناحیه تشکیل می‌شود، کیست‌های اپیدرموئید هستند.
این نوع کیست‌ها، زمانی تشکیل می‌شوند که لایه بالایی سلول‌های پوست، آن‌طور که باید فرو نمی‌رود و در عوض به عمق پوست حرکت می‌کند. به مرور این کیست‌ها تکثیر می‌شوند و باعث ایجاد برآمدگی می‌شوند.
همچنین کیست‌های چربی وجود دارند که شبیه به انواع اپیدرموئید هستند و می‌توانند به دلیل آسیب به این ناحیه یا بدون هیچ دلیل خاصی اتفاق بیفتند. کیست‌ها معمولاً بزرگ نیستند و نیازی به درمان ندارند.
در صورتی که این کیست‌ها در محل‌های نامناسب قرار بگیرند، می‌توانند تحریک‌کننده باشند. این کیست‌ها اگر تخلیه یا پاره شوند، ترشحات حاوی بوی بدی ایجاد می‌کنند. برای خلاص شدن از شر آن، باید به یک متخصص پوست مراجعه کنید. هرگز سعی بر این نداشته باشید که خود، کاری برای درمان این عفونت‌ها کنید، زیرا ممکن است بیشتر عفونی شود و مجموعه‌ای کاملاً جدید از بوها را تولید کند.
تمیز‌کردن ناف، به‌راحتی قابل‌چشم‌پوشی است، اما واقعیت این است که ناف هم مانند سایر قسمت‌های بدن شما باید تمیز شود و می‌تواند تأثیر بسیاری بر روی رفع بوی بد بدن داشته باشد. تمیزکردن ناف نیاز به محصولات بهداشتی خاصی ندارد. خوشبختانه، تنها چیزی که برای تمیز نگه‌داشتن ناف لازم است، آب و صابون بدن و یا شامپو بدن است.
اگر بعد از شست‌وشو، هنوز هم بوی نامطبوع وجود دارد، در این صورت علائم عفونت را بررسی کنید. در صورت داشتن عفونت، با درمان پزشکی مناسب، می‌توانید منبع بو را از بین ببرید و به بوی تازه و تمیزی برگردید. یک روال تمیزکردن اصولی ناف شامل:
بهترین زمان برای تمیزکردن ناف، هنگام حمام یا دوش گرفتن است. سعی کنید ناف خود را در برنامه شست‌وشوی روزانه قرار دهید. اگر مثلاً بعد از ورزش و یا زمانی که هوا گرم است، زیاد عرق کرده‌اید، ممکن است لازم باشد ناف خود را بیشتر بشویید.
برای شستن ناف، به محصول خاصی نیاز ندارید. آب گرم و صابون بدن، این کار را به‌خوبی انجام می‌دهد. معمولاً صابون‌های معطر، باعث خشکی یا تحریک پوست می‌شوند. پس بهتر است از یک صابون ملایم و یا شامپو بدن که بدون عطر است، استفاده کنید.
مقداری آب و شوینده موردنظر خود را روی انگشتان یا دستمال بمالید و به‌آرامی آن را به ناف خود بمالید تا از شر کثیفی و یا پرز خلاص شوید. وقتی کارتان تمام شد، آن ناحیه را بادقت بشویید تا اثری از کف باقی نماند.
توجه داشته باشید که صابون یا پاک‌کننده‌ای که برای دیگر قسمت‌های بدن خود استفاده می‌کنید، باید برای تمیزکردن ناف شما خوب عمل کند. از اسکراب این ناحیه، پرهیز کنید، زیرا ممکن است پوست ظریف داخل و اطراف ناف را تحریک کنید.
وقتی کار شست‌وشو به اتمام رسید، ناف خود را خشک کنید. خشک نگه‌داشتن ناف برای جلوگیری از رشد بیش از حد باکتری‌ها و قارچ‌ها و در نتیجه برای رفع بوی بد بدن، بسیار مهم است. برای این کار، از یک حوله تمیز و خشک استفاده کنید و ناحیه داخل و اطراف آن را به‌آرامی خشک کنید.
اگر وقت دارید، می‌توانید قبل از پوشیدن لباس، چند دقیقه اجازه دهید تا در معرض هوا خشک شود. در مواقعی که هوا گرم است یا هر زمانی که ممکن است عرق کنید، با پوشیدن لباس‌های خنک و گشاد، از تجمع رطوبت در ناف جلوگیری کنید.
از هیچ کرم یا لوسیونی در ناف استفاده نکنید، مگر اینکه پزشک آن را به شما توصیه کند. انجام این کار می‌تواند رطوبت را در داخل ناف شما به دام بیندازد و محیطی را برای رشد باکتری‌ها یا قارچ‌های ناخواسته ایجاد کند.
در صورتی که شست‌وشوی منظم به از بین بردن بوی بد ناف کمک نکرد، به نکاتی که در ادامه گفته می‌شود، توجه کنید:
به طور معمول، آلت تناسلی، یکی دیگر از قسمت‌هایی از بدن است که در اکثر مواقع، گرفتار بوی ناخوشایندی می‌شود. در صورتی که احساس می‌کنید که این بو شدیدتر شده است، ممکن است نشانه‌ای از یک بیماری زمینه‌ای باشد.
اکثر بیماری‌ها، به قدری خطرناک نیستند که نتوان درمان کرد. اگر به‌موقع برای درمان اقدام کنید، به‌راحتی مشکل شما درمان خواهد شد. در مورد آنچه ممکن است باعث ایجاد بوی بد در دستگاه تناسلی شود، سایر علائمی که باید مراقب آنها باشید و اینکه چگونه می‌توانید تسکین پیدا کنید، در ادامه با هم بررسی می‌کنیم:
عفونت دستگاه ادراری، زمانی رخ می‌دهد که بخشی از دستگاه ادراری توسط باکتری یا ویروس، عفونی شود. این نوع عفونت اغلب ناشی از تخلیه‌ نکردن تمام ادرار از مثانه، نگه‌داشتن ادرار، بزرگی پروستات، رابطه جنسی نادرست، سنگ کلیه و دیابت است. علائمی که نشان می‌دهد شما به عفونت ادراری مبتلا شده‌اید:
در صورتی که ختنه نشده‌اید و نسبت به بهداشت دستگاه تناسلی خود بی‌توجه هستید، احتمال بیشتری وجود دارد که به عفونت ادراری مبتلا شوید. عفونت ادراری، همیشه مشکل‌ساز نیست، اما اگر درمان نشود، می‌تواند منجر به عفونت کلیه شود.
اگر مشکوک به عفونت ادراری هستید، برای تشخیص و درمان به پزشک مراجعه کنید. پس از تشخیص عفونت ادراری، پزشک معمولاً آنتی‌بیوتیک برای درمان آن تجویز می‌کند. در موارد شدید عفونت، پزشک ممکن است مصرف دوزهای پایین آنتی‌بیوتیک را در طی چند ماه توصیه کند.
عفونت‌های قارچی، زمانی اتفاق می‌افتد که قارچ کاندیدا، بیش از حد روی آلت تناسلی رشد کند. رشد بیش از حد این قارچ می‌تواند به آلت تناسلی شما بویی شبیه بوی جسم کپک‌زده بدهد.
علائم دیگر که نشان می‌دهد شما به عفونت قارچی مبتلا شده‌اید، شامل قرمزی، خارش، سوزش، ترشحات سفید است. همچنین ممکن است پوست آلت تناسلی شما به طور غیرعادی سفید، براق و مرطوب به نظر برسد.
عفونت‌های قارچی می‌تواند ناشی از عدم شستشوی کافی آلت تناسلی باشد، به‌خصوص اگر ختنه نشده باشید. داشتن رابطه جنسی با شریک زن مبتلا به عفونت قارچی نیز درصد ابتلا به این بیماری را افزایش می‌دهد.
در صورت عدم درمان به‌موقع آن، عفونت‌های قارچی می‌تواند باعث التهاب یا منجر به عفونت بیشتر شود. در صورت مشاهده هر یک از این علائم، به پزشک خود مراجعه کنید. آنها دارویی را برای کمک به رفع عفونت قارچی تجویز می‌کنند.
سوزاک، یک عفونت مقاربتی است که از طریق تماس با واژن، مقعد یا دهان فردی که عفونت دارد، پخش می‌شود. این می‌تواند دستگاه تناسلی را تحت‌تأثیر قرار دهد. سوزاک همیشه علائم بارزی ایجاد نمی‌کند. اما علائمی که ممکن است متوجه آن شوید، شامل:
اگر احتمال می‌دهید که به سوزاک مبتلا شده‌اید، فوراً به پزشک مراجعه کنید. بهبودی حاصل از درمان معمولاً 7 روز طول می‌کشد. تا زمانی که این عفونت به طور کامل برطرف نشده است، هنوز هم می‌توانید عفونت را در این مدت گسترش دهید. پس تا پایان درمان، باید از برقراری رابطه جنسی خودداری کنید.
هنگامی که مجرای ادرار ملتهب می‌شود، این به احتمال زیاد نشانه‌ای از اورتریت غیر گنوکوکی است. این بیماری، ممکن است توسط باکتری‌ها و به‌ندرت ویروس‌ها از طریق رابطه جنسی واژینال، دهانی یا مقعدی ایجاد شود.
علائم رایج که در اثر این بیماری رخ می‌دهد، شامل: احساس سوزش به هنگام ادرار کردن، درد یا سوزش در نوک آلت تناسلی است. همچنین ترشحات کدر و گاهی بدبو از آلت تناسلی را به دنبال دارد.
اگر به‌موقع برای درمان آن اقدام نشود، عفونت می‌تواند به بیضه یا غده پروستات نیز سرایت کند. در مواردی حتی ممکن است منجر به ناباروری شود. در صورت مشکوک بودن به داشتن این عفونت، به پزشک مراجعه کنید.
معمولاً پزشک برای درمان آن، آنتی‌بیوتیک تجویز می‌کند. تا زمانی که به طور کامل بهبود نیافته‌اید، از برقراری رابطه جنسی خودداری کنید. در غیر این صورت می‌توانید این عفونت را به شریک جنسی خود نیز منتقل کنید.
اسمگما، وقتی ایجاد می‌شود که عواملی مانند رطوبت، چربی پوست و سلول‌های مرده پوست در اطراف آلت تناسلی تجمع می‌یابند. بروز این علائم در زیر پوست ختنه‌گاه، بسیار شایع‌تر است.
به دلیل تعریق زیاد و یا عدم شست‌وشوی صحیح و منظم آلت تناسلی، می‌تواند تکه‌های سفید بدبو ایجاد کند. چنین وضعیتی، محیطی را برای رشد باکتری فراهم می‌کند. در صورت عدم درمان اسمگما، آلت تناسلی ملتهب یا عفونی می‌شود. برای رفع این علائم، نواحی دستگاه تناسلی را به‌خوبی با آب و شوینده ملایم بشویید. در صورت مشاهده علائمی مانند سرخی و یا ورم، به پزشک مراجعه کنید.
اگر متوجه بوی جدید یا بوی ناخوشایند در ناحیه مقعد شدید، وارد حمام شوید و آن را برای هرگونه تغییر بررسی کنید. اگر هیچ زخم یا توده‌ای ندیدید، یک دوش بگیرید تا ببینید آیا تفاوتی ایجاد می‌کند یا خیر.
تا زمانی که علائم دیگری مانند تب، لرز، درد و یا علائم گوارشی نداشته باشید، چند روز به آن مهلت دهید تا ببینید ادامه دارد یا خیر. اگر بوی بد از بین نمی‌رود یا احساس ناراحتی می‌کنید، به پزشک مراجعه کنید.
در اینجا به بررسی دلایل تأثیرگذار بر بوی بد مقعد می‌پردازم تا بتوانید تا حدودی پی به تشخیص علت بوی بد مقعد ببرید. دلایلی که باعث می‌شود تا مقعد بوی بد بگیرد شامل:
درحالی‌که دفع مدفوع و گاز معده در طول روز امری عادی و مفید است، اما سندرم روده تحریک‌پذیر (IBS) می‌تواند بیشتر از حد معمول، باعث بروز مشکلات گوارشی شود.
علائم سندرم روده تحریک‌پذیر شامل درد و نفخ، خروج گاز معده بیشتر از حد معمول، یبوست و اسهال است. این می‌تواند بر بوی بد مقعد تأثیر بگذارد. گازهای بدبو یکی از علائم رایج سندرم روده تحریک‌پذیر است و می‌تواند بر اساس آنچه می‌خورید، بوی متفاوتی بدهد.
عفونت‌های مقاربتی، مانند سوزاک و کلامیدیا، می‌توانند بر مقعد تأثیر بگذارند و باعث ایجاد بوی غیرطبیعی شوند. این بوی بد، اغلب به دلیل ترشحاتی است که از رکتوم خارج می‌شود که بوی بدی دارد.
همچنین ممکن است یک مورد زگیل مقعدی ناشی از HPV نیز داشته باشید که در صورت داشتن رابطه مقعدی بسیار رایج است. اگر احساس می‌کنید این مشکل با یک تماس جنسی اخیر، مصادف شده است، وقت آن است که به طور کامل بررسی شوید.
هموروئید، رگ‌هایی متسع یا متورم است که اگر در حین مدفوع فشار بیاورید، اگر باردار هستید، رژیم غذایی کم فیبر دارید یا برای مدت طولانی روی توالت می‌نشینید، می‌توانند در سوراخ مقعد ظاهر شوند.
بواسیر، بویی شبیه بوی آهن یا فلز دارد و البته شما متوجه درد و خارش شدید آن نیز خواهید شد. برآمدگی بواسیر همچنین می‌تواند بر مکانیسم بسته‌شدن اسفنکتر تأثیر بگذارد، به این معنی که سوراخ مقعد کمی باز می‌ماند. چنین وضعیتی اجازه می‌دهد تا گاز معده و حتی مدفوع به‌راحتی خارج شوند که بوی بدی را ایجاد می‌کند.
پوشیدن لباس‌های زیر و یا شلوار تنگ می‌توانند باعث تعریق بیش از حد و کاهش گردش هوا در اطراف دستگاه تناسلی شما شوند. این می‌تواند باعث عفونت‌های پوستی شود و حتی منجر به تغییر در pH این ناحیه از بدن شود.
تغییر PH ناحیه زیر شکم، باعث بروز عفونت‌های باکتریایی و قارچی می‌شود، در نتیجه شما بوهای جدیدی را در این ناحیه به‌ویژه در مقعد احساس می‌کنید. همچنین پوشیدن لباس‌هایی که از پلی‌استر یا نایلون تهیه می‌شوند، به پوست بدن شما اجازه نفس کشیدن نمی‌دهند.
در نتیجه عرق و باکتری‌ها را درون لباس‌های شما به دام می‌اندازند. شما با پوشیدن لباس‌هایی از جنس پارچه‌های طبیعی مانند کتان و پنبه می‌توانید به رفع این مشکل تا حدودی کمک کنید.
یبوست، می‌تواند ناشی از رژیم غذایی کم فیبر، مشکلات گوارشی، کم‌آبی بدن و برخی داروها باشد. این مشکل می‌تواند به مرور زمان به عوارض جانبی مانند بدبو بودن مقعد نیز منجر شود.
تعریق طبیعی در طول روز در ناحیه مقعد می‌تواند جمع شود، با باکتری‌ها ترکیب شود و بوی ناخوشایندی را در این ناحیه ایجاد کند. اگر بیش از حد معمول عرق می‌کنید، ممکن است به دلیل فعالیت بیش از حد غده تیروئید باشد. به این دلیل که وقتی عملکرد تیروئید شما تغییر می‌کند، تقریباً همه سیستم‌های بدن را تحت تأثیر قرار می‌دهد.
در صورتی که بعد از دفع ادرار یا مدفوع، این نواحی به‌خوبی شسته نشود، باعث تجمع بقای ادرار و مدفوع در این ناحیه می‌شود. در نتیجه این می‌شود که پس از مدت کوتاهی، بوی بدی را احساس خواهید کرد. همچنین در صورتی که بعد از حمام یا دوش گرفتن، مقعد را به‌خوبی خشک نکنید، به دلیل وجود رطوبت و فعالیت باکتری‌ها در این ناحیه، باعث تولید بوی بد می‌شود.
اگر چیزی شبیه جوش را در نزدیکی مقعد خود مشاهده کنید، ممکن است یک فولیکول پوستی نهفته باشد. این‌ها در واقع غدد مسدود شده‌ هستند. قطعاً می‌توانند باعث خروج مواد بدبو از این ناحیه شود.
بسیاری از مشکلاتی که در بالا به آن‌ها اشاره شد، ناشی از عدم رعایت بهداشت این قسمت از بدن است. راهکارهایی که در زیر به آن‌ها اشاره می‌کنم، می‌تواند تا حد زیادی به شما در از بین بردن بوی بد مقعد کمک کند:
اساساً، بوی بدی که از مقعد می‌آید، اغلب به دلیل پاک نکردن صحیح یا استفاده از دستمال نامناسب برای پاک‌کردن پس از مدفوع است. پاک‌کردن مقعد تنها با استفاده از دستمال توالت کافی نیست.
به این دلیل که باعث می‌شود تا مدفوع در چین‌های مقعد جمع شود و بوی بدی را ایجاد کند. پس برای تمیزکردن مقعد، حتماً از آب استفاده کنید و بعد آن را با دستمال توالت خشک کنید.
همه ما می‌دانیم که موی مقعد، تمایل در به دام انداختن باکتری‌ها و بو دارد. هنگام خروج مدفوع، ممکن است مقداری از آن در موهای مقعد گیر کند. چنین وضعیتی، بوی نامطبوعی را ایجاد خواهد کرد، به‌خصوص وقتی که به‌درستی تمیز نکنید. پس توصیه می‌شود که موهای این قسمت را از طریق اپیلاسیون یا فقط کوتاه‌کردن-هر روشی را که ترجیح می‌دهید، از بین ببرید.
بسیاری از مردم از این موضوع آگاه نیستند، اما این می‌تواند تأثیر زیادی بر میزان رطوبت تولید شده توسط باسن و در نتیجه مقعد داشته باشد. این به نوبه خود بر ایجاد بوی بد بدن نیز تأثیر می‌گذارد.
پوشیدن لباس راحت با پارچه طبیعی مانند پنبه یا نخ، به پوست شما اجازه تنفس می‌دهند و ممکن است از نظر نوع پارچه انتخاب خوبی باشند. در مقابل، پارچه‌های مصنوعی مانند نایلون و پلی‌استر غیر قابل تنفس هستند و می‌توانند بویی را که از بدن شما خارج می‌شود، تقویت کنند.
رژیم غذایی نادرست هم، به اندازه پاک‌کردن نامناسب مقعد، به‌عنوان یکی از دلایل اصلی ایجاد بوی بد است. برای از بین بردن یکی از این موارد به‌عنوان علت احتمالی بوی بد مقعد و به طور کلی از بین بردن بوی بد بدن، در اینجا چند توصیه وجود دارد که می‌توانید انجام دهید:
پاها، غدد عرق بیشتری نسبت به سایر قسمت‌های بدن دارند. این غدد در تمام طول روز، عرق آزاد می‌کنند و این به خنک شدن بدن و مرطوب نگه‌داشتن پوست کمک می‌کند. افرادی که در تمام طول روز در محل کار روی پا هستند، تحت استرس زیادی هستند یا شرایط پزشکی خاصی دارند، باعث می‌شود تا بیشتر از دیگران عرق کنند.
اینکه بوی بد پا از کجا می‌آید، به باکتری‌هایی مربوط می‌شود که به طور طبیعی روی پا وجود دارند. این باکتری‌ها موجب تجزیه عرق پا در هنگام ترشح می‌شوند. اگر باکتری‌ها و عرق جمع شوند، بوی بدی ایجاد می‌شود.
به‌خصوص زمانی که پاهای فرد در کفش عرق می‌کند، آن‌ها را در می‌آورد و سپس بدون اینکه اجازه دهد کاملاً خشک شوند، دوباره آن‌ها را می‌پوشد. این کار باعث می‌شود تا باکتری‌های اضافی تشکیل شوند. عدم شستشوی مکرر پا یا تعویض‌نکردن جوراب حداقل یک‌بار در روز می‌تواند باعث رشد باکتری‌های اضافی روی پاهای شما و بدتر شدن بوی بد پا شود.
این نکات  کلیدی که در ادامه گفته می‌شود، می‌توانند به کاهش بوی بد پا کمک کنند، البته در صورتی که به طور منظم آن‌ها را دنبال کنید:
این اقدامات ساده که در بالا به آن‌ها اشاره شد، معمولاً به کاهش یا ازبین‌بردن بوی بد پا و در نهایت به از بین بردن بوی بد بدن شما کمک می‌کنند. بااین‌حال، اگر این نوع درمان‌های خانگی به رفع بوی عرق پاهای شما کمکی نمی‌کند یا اگر احساس می‌کنید که تعریق و بوها شدید است، باید به پزشک مراجعه کنید.
هیپرهیدروزیس، عفونت، پرکاری تیروئید، تری متیل آمونوریا
زیربغل، ناف، کشاله ران، پشت گوش، مقعد، پا، دستگاه تناسلی
اکرین، آپوکرین
سنگ ناف در اثر تجمع پرز، چربی پوست و کثیفی تشکیل می‌شود.
عفونت‌های مراقبتی، یبوست، بواسیر، تعریق بیش از حد، عدم شست‌وشوی کافی
نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.





© کپی رایت 1395–1399

source

توسط salamatikhabari